Can'ım Oğlum!
Senden kocaman bir özür dileyerek başlamak istiyorum maceralı günlerimizi anlatmaya.. Her işe yılmadan yorulmadan koşturan ben, noldu da senin anılarını anlatmaya başlayamadım bir türlü.. Sen geldin,doğdun, büyüdün ve ben yazamadım ,anlatamadım işte ... Tembellikten mi? Hayır değil.. Unutkanlıktan mı? Hayır hiç değil.. Hep seninle daha çok zaman geçireyim diye, gözlerimi senden bir dakika bile ayıramadım diye, zaman çok hızlı geçiyor ve senin büyüdüğünü kaçırmayayım diye, beraber geçireceğimiz anlar kısıtlı, işe dönene kadar seni doya doya seveyim diye.. Sonrasında iş yerinde yaşadığım sıkıntılar, geçirdiğim buhranlı günler yüzünden oğlum.. Hayır, kesinlikle bahane değil, ama yazmalıydım, bir fırsatını bulup anlatmalıydım seni sana..Kabahat benim kesinlikle, daha çok geç kalmadan kaçırdığım anıları hızlıca toparlayıp, sonrasında seni sana anlatmaya devam edeceğim oğlum, büyüdüğünde sana kocaman bir anı olsun diye.. İşte bu yüzden öncelikle senden özür diliyorum oğlum,beni affet...Ama bil ki annen seni herşeyden öte bir sevgiyle seviyor ve her geçen gün daha da çok sevecek..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder