5 Eylül 2012 Çarşamba

SENİ BEKLEDİK VE SEN GELİŞİNİ MÜJDELEDİN BİZE!

Can Oğlum,

Babanla bir bebeğimiz olsun istedik önce, seni bekledik,günler günler geçti, sen gelmedikçe hüzünlendik,gelişini öyle beklenmedik bir anda müjdeledin ki sen, meğer sen de bizi bekliyormuşsun ki çok doğru bir zamanda gelmişsin.

Tarih 22/09/2010... baban arkadaşlarıyla halı saha maçına gitti. Evde televizyon seyrederken, dedim ya beklenmedik anda aklıma düştüm hiç farketmemişim,test yaptım ve sen göz kırptın bana o küçücük çubuktan :) Nefesim kesildi, inanamadım önce,yanlış herhalde dedim ve babana birşey söyleyemedim. Ertesi gün işe gittim ama aklım hep sendeydi. Evet gitmeyi iple çektim, baban gene maça gidecekti ve ben gene test yaptım ve sen gelmiştin işte,müjde veriyordun.. Babana söyledim önce anlamadı,sonra bakarız,yanlıştır fln dedi :) Ben de inanamıyordum,inanmak istiyordum ama ya doğru değilse korkusu vardı içimde.. Oysa ben hep başka şekilde hayal etmiştim bu anı nasıl babana söyleyeceğimi. Küçük bir çift patik alacaktım,içine babana hitaben bir not yazıp,posta kutusuna koyacaktım, ama yapamadım.. Ya gelmemişsen, ya biz o patiklere bakıp daha da çok üzülürsek sonra diye kendimi yiyip durdum,sonra pat diye söyledim işte...

Sonraki gün öyle hasta oldum ki, yataktan çıkamadım,işe de gidemedim,içim içimi yedi, ilaç içmedim seni düşündüğüm için :) cumartesi babanla en yakınımızdaki hastaneye gidip kesin sonuç almak için kan verdim. Bize hemşireler saat 16:00 da gelin dedi. Saate baktık daha iki saat vardı.. Alışveriş merkezine gidelim bari zaman geçsin dedik, bebek mağazalarının önünden geçerken içimiz içimizi yedi, giremedik içeriye, ya yoksan diye korktuk oğlum. Hastaneye döndük, hemşirelerin yüzündeki gülümsemeden anladık ki vardın işte gelmiştin.. :)

Dışarı çıkınca baban hadi eve gidelim de ağlayalım dedi, sevinçten ne yapacağımızı bilemedik oğlum.. :)

Pazartesi kendi doktorumuza gittik ve seni gördük,iyiydin hoşgelmiştin :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder